Corvidae

mevcut zamanı hangi saat diliminde kullanıyorsun gökkuşağı

kollarında kepenkleri kapalı fırtına
ağzı açık keyif
 saçların siyah şelaleler gibi dökülüyor

bir kılını dahi atmıyorum doluyorum enseme

bir tükrüğünü dahi telef etmem yutuyorum
yaz güz kış düz gelir bize
gözlerinde kısılınca koyu bir çizgi yolalıyor mızrak gibi
burnundan şölen zıplıyor
alnından ziyafet
gün oluyor akşam oluyor
atıyoruz perdeyi

karanlıkta yanıyorsun

siyahta beyaz…

bakırköye beylerbeyinden itibaren asfaltların tamamını kapişon olarak giyerek sürüyorum

ve çok defasında en basit şeyi unutuyorum seni almaya gelirken değiştirecektim  çakmak öbür cebimde işyerinde ateş sıkıntısı çekiyorum ağzıma ateştir yaktım bacama adını

37 numara ayak ebadında taşları yolunda basadın hız tümseklerine ters yoldan giriyorum ışığın hızını kesecek dağ yok yüzünü görüp ezilsin balatam tozu tanıt vermem gerekirse sorulara yanıt
edilmemiş laf
kesiyor sözümü cıvık cıvık boşaltılmış müziğiyle fransızca rock hakkını istiyorum vermek hırkı sevmem hık iyi hırka en iyi giy gidelim
gelip de dolanınca parmakların
kesiliyor nefesim biten paketlerin bilme hızını hayalin ışık
kalıyorum ortada yetimin çürüğüne dönüyor anlatmaktan vazgeçtim diye konuşacak olsam prensip mi boşver
prenses meselesi bunun tamamı

sen parçam!

nereden girdiğimi bilmiyorum sohbetin konuya olur tarafı yok.
anlatmayı istemiyorum. yokuşu çıktım. bir şiir yazsam zehirlenebilirdim bir ölü görsem gülebilirim
zamanı değil kavramı oynama kavrama oynama tutun içinde kıtın tıkındığın yetmiyor mu çünkü neden içeri girdiğimi bil ve şöyle söyle şunu kendine sen neden türkü tükürdün.

ızgara sıcakken çiğ attık biftekleri
kantine doğru yürüyordun adımların kurabiye kokuyordu bir çocuğun gazozuna rakı karıştırdığında küçükleri koruyabilirdin en baştan itibaren altında yatan helva varken yapmadın
battaniyeli ölüler
tarlanda görmediğin kadar kopmuş baş
taramadığın kadar saç kelleşen sayfa beyazdan salağa
sağdan sola ihtiyacım yok
ne biraya
ne karaya
kayaya
oturduk
kah gemi.

gerisi yok kahın

bir kez konuş bir kez yap bir kez nasıl yapışıyorsan bana kahin
abdest
ve saltanatla
apış aram popüler freudla dolu
gözlerimin ucunda rap ve film noir.

ızdıraplı 31
sidiği kokan donu uzay gemisine çevirecek kadar büyütülünce hayal gemisi batmaya başladı bireysel hakları aynen anlattığım gibiydi dinsel sığınakları amerikanın hiç kimse bir kereliğine ferdi olmaktan vazgeçmiyor öldüğü halde bu kadar değerli bir şairin mezarı var hiç kimse gitmiyor seni kim dinlesin be armut.

ama köşesinde sokağımın dut
ermiş mi ermemiş mi bitirdim
hepsini tutup tutup!

nüfus cüzdanı demode olalı çok oluyor. şimdi bu bize cüzdanlık bir şeyi anımsatmıyor. geri geri kullandığınız bir arabayı sırtı geri dönmeden u şeklinde bir binayı dikiz aynasından döndürdüğünüzü düşünün köşeler doksan derece buyrun konuşun

neredeyim

balkondasınız

niyeyim

yangın merdivenleri var

nasıldı

suyun içinde başladı

bitti mi

insan soyunu bitirmeye kodludur ve önüne çıkanı

yaşayacak mı?

henüz 8 haftalık bir ingiliz tayıydı rengi kahverengiydi diğerlerinden apayrıydı yeleleri geldi beğendi aldı bunu bir dubai şeyhi yükledi helikoptere tam gidiyorlardı ki saraya kafesin ipleri koptu düştü yere kırıldı ayağı daha koşmamıştı ki o bir.

tay hiç sesini çıkartmadı
kocaman iki burnu vardı
hiç ağlamadı
burnu suluydu
çamurda yatıyordu karnı bir kan gölünün içindeydi derisi ceylandan boynuzları altındandı gümüşü soluyordu hipodromdaki hikaye böyle bitti…

kızın alnının hemen üstünde bir şelale var simsiyah bir okyanus akıyordu başımdan aşağı hücreler bağışıklık sistemi bir sistem kuramaz vücudumun bir hücresi dahi senin dışında yok başka şey tül kımıldadı tüm gün gizlediği yüzü açtığımda ölüm ilk lastikten bir sapanı atıyor gibi savurduğumda etraftaki bazı şeyleri dağıtarak yıkıyorum çünkü ayakta duracak halde olmuyorum aşktan

bugün motorsiklette giderken geri baktım seni görmek için arka bagaj siyah göremedim siyahtan başka şey sana siyah hırka göremediğimi düşünüp yüreğim yerinden koptu

yazdıklarınız anlaşılmıyor bayım kelimeleri kaçırıyorsunuz sıkıcısınız susun lütfen

pling…

bundan sonra başka da ses olmadı.

sarıldım. hayatım boyunca bırakma ihtimali yok. aramızda konuşuyoruz. bazıları denkgelip anlar gibi oluyor aslında yalan.

neden eğer çünkü sürüyorsa gerçek aşk…

tam bin keredir anlaşılmaz diyorlar bana dolce gabana.
aldırmıyor gibi duruyorum sıkılıyor buna canım

geçmiyor bir çuval dolusu su gırtlağımdan
tam bin canla patla çanta
en iyi ben biliyorum dizkapağının tadı neymiş
ve niye
limanda bağlayıp saçının telini bırakmadan titreyerek bileğimden
sarıp ekranına bilgisayarın
en güzel resmini

kolay gidilip dönülmüyorsun avustralya
ama aşk senden büyüktür bunu iyi anla.

siyahların alıyor alanımın tamamını
saçın mı eteğin mi boynundaki lake ya da aspirin
bırakmadın
yer kalmadı attığın bombaya
davul titre ışık yan çocuk doğ ağıl ov yağıl yağmur sesini dinle klavyenin askıda tık tık
güneşi daşı
beşiktaş iskele
vapur düt
istanbulu yedim dereboyu
beylerbeyi
zuhuratbaba
karadeniz gıda
hemen yukarda
beklerim
sıkılmam ne
bıkmam ne
etmem tereddüt
bir köpeğim bundan böyle
kafam aspirin yakam aspirin
divaneyim.

nefti:

bu kenti yıkabilirdim, sen olmasan içinde

bir yaz gecesi gibisin
dudağında yolların gülüşü.

yaşamak gökyüzünde, seninle karışmaktır;
insanın ilk kokusuna, parmak uçlarındaki o cömert kokuya…
rüzgarın emrimi dinlediği görülmüş müdür?
bir şiir ülkesi olan yeryüzünde sevgilim.
uyanıyoruz yeryüzünü okşarken parmakların
sen bir ilkbahar olmanın önsezisiyle yeniden

ve ben mayısına yeniden rüzgar olmanın

nefti:

En tutkulu kelimede, ellerinin sedef çakısı vardır.

Oyar durur yıldızları karanlığa.

Sevgilim, dudakların kutlanıyor, aşkın kendi pazeni dokunsun diye.

Unutma;

Şiirler de yatar zindanda.

Sadece anlattığımızdır zaman.

Buraya geldin, şimdi hasretin çağla tadında.

Demir yongaları saçılır yere düşse kasketin.

Sevgilim,

Günü elinden tutuyorum.